Om uw bezoek aan onze website te optimaliseren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan, stemt u daarmee in. Lees meer over het gebruik van cookies.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

ontmoeting

“In alle landen waar ik ooit gereisd heb wilde ik investeren”

Waarom fondsmanager Femke Bos zich inzet voor microfinanciering

Waarom fondsmanager Femke Bos zich inzet voor microfinanciering

Beleggen voor mensen is beleggen dóór mensen. Maar wie is eigenlijk de fondsmanager die jouw geld investeert? Wat drijft iemand als Femke Bos zich in te zetten voor microfinanciering?

Wat wíl ik nou eigenlijk met mijn leven? Die vraag drong zich aan mij op toen ik na mijn rechtenstudie een jaar lang als jurist bij een vastgoedontwikkelaar gewerkt had. Echt leuk vond ik het niet, al die saaie dossiers lezen. Voor mijn gevoel dobberde ik maar een beetje rond. Ik besloot met een rugzak door Zuidoost-Azië te gaan trekken. Op zoek naar mijn koers.

Niemand wacht op redding
Een half jaar bracht ik door in Indonesië, Maleisië, Thailand en Vietnam. Voor het eerst zag ik hoe mensen met armoede omgaan. Niemand zat te wachten op redding; de meesten runden zelf met enorm veel inventiviteit hun eigen zaakje. Hun veerkracht vond ik inspirerend; met heel weinig middelen wisten ze er toch wat van te maken. ‘Hier moet ik iets mee’, dacht ik. Maar wát?
Toen ik terugkwam in Nederland ging ik als accountmanager bij een grote bank werken. Ik financierde bedrijven en merkte dat ik de rol die je als bankier kunt spelen in de ontwikkeling van een onderneming interessant vond. Ik zie bankieren als iets maatschappelijks, als een manier om ondernemers te steunen. Maar bij die bank ging het steeds meer om winst maken alleen. Het persoonlijke contact met klanten – waar ik altijd zoveel waarde aan hechtte – verdween naar de achtergrond. Aan het twijfelen geslagen besloot ik weer op reis te gaan. Terug naar mijn geliefde Azië.

“Het meest avontuurlijk was het investeren in kleine microfinancieringsinstellingen waar weinig financiers brood inzagen”

 

Een positief verschil maken
In Laos kwam ik toen een Duitse jongen tegen die iets ongelofelijks deed: vrijwillig riskeerde hij zijn leven door daar bommen op te ruimen. Hij was zo gedreven een positief verschil te maken. Ik realiseerde me dat ik niet meer terug wilde naar mijn oude werk. Voor mijn gevoel kon ik daar niet genoeg bijdragen aan een betere wereld.
Weer in Nederland kwam ik in contact met Triodos Bank. Ik vertelde over mijn reizen, het plezier in het werken met ondernemers, de wens om iets bij te dragen… ‘Moet jij dan niet iets met microfinanciering gaan doen?’, vroegen ze. En dát was het moment. Ineens wist ik het: dit is de koers die ik moet varen. Ik kreeg een plek in het microfinancieringsteam en Azië werd mijn regio. Daar mocht ik iets gaan opbouwen.

 

CV Femke Bos

Femke Bos is fondsmanager van een beleggingsfond met een portefeuille van 350 miljoen euro, waarmee financieringen verstrekt worden aan meer dan 80 microfinancieringsinstellingen in zo’n 40 landen in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Als lid van de Raad van Commissarissen draagt ze bij aan de ontwikkeling en strategie van instellingen in Cambodja en Myanmar (ACLEDA Bank en Dawn Microfinance).

 

Avontuurlijk pionieren
Dus daar ging ik. Naar Cambodja. Het was pionieren. Ik hield een presentatie terwijl ik een voedselvergiftiging had. Ik reed urenlang met een gammel busje over onverharde wegen om bij de opening van een bankkantoor te zijn. Bedekt onder de modder gaf ik een televisie-interview. Ik ben zelfs een keer per ongeluk een mijnenveld ingelopen

Het meest avontuurlijk was het investeren in kleine microfinancieringsinstellingen waar weinig financiers brood inzagen. Door écht met de oprichters en ondernemers van deze instellingen te praten en goed naar ze te luisteren zag ik in dat ze serieuze en haalbare ambities hadden en vertrouwen nodig hadden van een investeerder zoals wij. Ik leerde dat het opbouwen van een hechte zakelijke relatie een belangrijke voorwaarde voor succes is. En dat dit tijd kost.
Succes doorgeven

“Vaak zijn het daadkrachtige vrouwen die door te werken het heft in eigen handen nemen”

 

In alle landen waar ik ooit gereisd had wilde ik investeren, om iets terug te geven in ruil voor alle geweldige ervaringen die ik er opgedaan had. En dat lukte. In heel Azië, Afrika en Latijns-Amerika, financieren we nu goedlopende microfinancieringsinstellingen en banken. Die lenen op hun beurt geld aan zo’n negentien 19 miljoen kleinschalige ondernemers die daarmee hun eigen bedrijf kunnen opzetten of uitbreiden. En ook de mogelijkheid geven om te sparen, geld over te maken en een verzekering af te sluiten.

Veel van die ondernemers heb ik ontmoet: van kaarsenmakers tot zijdespinners, mensen met een eigen eetkraam of een kledingwinkel. Vaak zijn het daadkrachtige vrouwen die door te werken het heft in eigen handen nemen én sparen om hun kinderen een goede opleiding te geven. Zo geven zij hun succes door aan de volgende generatie. Sinds ik zelf een dochter heb voel ik des te meer hoe belangrijk dat is. Iedereen moet de kans krijgen richting te geven aan zijn leven. Niet dobberen maar een eigen koers varen.

Tekst: Bo van Houwelingen
Fotografie: Pieter van den Boogert

 

INTERESSe?

Met onze Triodos Impact Portfolio, belegt u ook gedeeltelijk in microfinanciering

 

 

 

Wat vindt u van "“In alle landen waar ik ooit gereisd heb wilde ik investeren”"?

Gelieve een comment te schrijven.

Gelieve uw naam in te geven.

Guy Bongers 7 maanden geleden

Ik heb het artikel gelezen om dat de titel mij aansprak. Nu vind ik het moeilijk om verder te schrijven om dat ik worstel om over mezelf te schrijven. Investeren is noodzaak. Dat is mij duidelijk. Ik heb soms ook ideën om te investeren maar ik heb nog niet all de capaciteiten om dat te doen. Dat gebrek geeft mij schaamte.

het enige dat nu voor mij ligt is investeren in mijzelf.
Met schamele uitkering die ik heb is dat niet evident.
Dat heeft het positieve dat ik dan creatief moet zijn, verder kijken dan mijn neus lang is – er ook naast kijken.

Gebruik maken van voorziening : bibliotheken, hobby clubs, projecten,aanbiedingen waar ik in mee kan draaien en daar leren, mensen ontmoeten. abstract samengevat zijn dat ruimtes waar ik in kan stappen, mijn licht kan tonen, gebruiken, versterken – o ja, ik ben een filosofisch kantje –

Dat zegt al wat over mij zonder in detail te treden.