Om uw bezoek aan onze website te optimaliseren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan, stemt u daarmee in. Lees meer over het gebruik van cookies.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

dossier

‘Zonder overheidsingrepen geen groene economie’

Paul De Grauwe trekt aan de alarmbel

Paul De Grauwe trekt aan de alarmbel

Windmolenparken, biowinkels, fairtradegemeentes, initiatieven van steden om klimaatneutraal te worden … met tal van kleine en grotere initiatieven bouwen we aan een duurzame economie. Op macro-economisch vlak is er volgens Paul De Grauwe echter nog een lange weg te gaan. Enkel de overheid kan volgens hem de broodnodige verandering opleggen.

Als we economieprofessor Paul De Grauwe  contacteren voor een gesprek over een duurzame economie, reageert hij eerst terughoudend: “Dat interesseert me wel, maar ik doe er geen onderzoek naar. Dat wil niet zeggen dat ik een groene economie niet belangrijk vind.”

Schaliegas en bruinkool

“Ik stel vast dat er veel geld geïnvesteerd wordt om de economie duurzamer te maken. Maar tegelijk worden de investeringen in fossiele brandstoffen niet afgebouwd. De investeringen in schaliegas in de VS en de blijvende investeringen in bruinkoolwinning in Duitsland zijn rampzalig. Er wordt nu meer dan vroeger geïnvesteerd in de meest vervuilende vormen van energieproductie.”

“Op macro-economisch vlak blijven de emerging markets substantieel groeien, ondanks de crisis. De meeste groeilanden bewandelen een pad dat haaks staat op een duurzame, groene economie. In de ontwikkelde landen hebben we die evolutie in het verleden ook meegemaakt, alleen gaat het in de groeilanden nu in een versneld tempo. Daardoor verhoogt elk jaar de CO2-uitstoot en de druk op het milieu. Dat verontrust me. De impact van de huidige groene projecten blijft op macro-economisch vlak relatief beperkt.”

“We moeten andere energiebronnen dan de fossiele brandstoffen aanspreken, anders gaan we recht naar het ravijn.”

Paul De Grauwe

Alle kosten meerekenen

Terwijl ook voor De Grauwe de transitie naar een groene energiesector cruciaal is: “We moeten andere energiebronnen dan de fossiele brandstoffen aanspreken, anders gaan we recht naar het ravijn.” Een tweede belangrijke sector is volgens hem transport. “Bepaalde vormen van transport zijn nu te goedkoop. Bijvoorbeeld het wegtransport calculeert nu niet alle kosten in, zoals die voor de uitstoot van uitlaatgassen. Bepaalde internationale handelspatronen vind ik momenteel ook niet efficiënt, bijvoorbeeld  transport van boontjes uit Kenia naar ontwikkelde landen via luchttransport.”

Een corrigerende overheid

Hoe kan de overgang naar een duurzame economie dan toch versneld worden? “Het is onvermijdelijk dat de overheid die evolutie moet opleggen. In een vrije markt zitten namelijk niet alle kosten in de goederen en diensten vervat, waardoor de marktprijs verkeerd is. De overheid moet corrigerend optreden met fiscale maatregelen en subsidies voor nieuwe technologieën. De overheid is de enige die dat kan doen.” Al is dat niet vanzelfsprekend: “Het roept zeer veel weerstand op van allerlei drukkingsgroepen, zoals de transportsector. Hier in België is er wel een politieke voedingsbodem voor groene maatregelen, maar op internationaal vlak niet. Er zou meer internationale samenwerking moeten komen om de CO2-uitstoot in te perken, maar het Kyoto-protocol blijft papier.”

En de financiële sector? “(Grote) banken steunen in de marge wel wat groene projecten, maar dat is hun kernactiviteit niet. Daarom moet de overheid milieubelastende projecten fiscaal ontmoedigen. Pas dan zal de financiële wereld ze niet meer financieren, omdat ze niet rendabel meer zullen zijn.”

PAUL DE GRAUWE

Paul De Grauwe noemt zichzelf een echte liberaal, maar hij erkent ook de tekortkomingen van een totaal vrije markt. Vandaag doceert hij Europese politieke economie aan de prestigieuze London School of Economics. Daarvoor doceerde hij internationale economie aan de KU Leuven en was hij gastdocent aan verschillende universiteiten over de hele wereld. Van 1991 tot 2003 was hij federaal parlementslid voor (Open) VLD. Als lid van de Group of Economic Policy adviseerde hij ook José Manuel Barroso, voormalig voorzitter van de Europese Commissie. Zijn specialisaties zijn internationale monetaire relaties, monetaire integratie, de buitenlandse wisselmarkten en open markteconomie.

 Wat vindt u van de visie van Paul De Grauwe? Deel hieronder uw mening met ons.

Wat vindt u van "‘Zonder overheidsingrepen geen groene economie’"?

Gelieve een comment te schrijven.

Gelieve uw naam in te geven.

+ Toon alle 5 reacties

albert tweepenninckx, zichem 5 jaar geleden

Paul De Grauwe heeft overschot van gelijk. Maar als men de handelwijze van “de politiekers” bekijkt, dan zal het niet gauw beter worden. Die kijken toch maar alleen naar hun portemonnee.

Guido 5 jaar geleden

Een vrij eenzijdige analyse, die voorbijgaat aan het eenvoudige feit dat hernieuwbare energie vandaag al sterk ontwikkeld is en snel groeit. Ook op macro-economisch vlak, en ook in China, de VS en Duitsland.

Wereldwijd was groene stroom vorig jaar al goed voor 22% van de elektriciteitsproductie. Windenergie groeit met 30% per jaar, zonne-energie met 50%. Duitsland haalt vandaag al bijna 1/3 van zijn elektriciteitsproductie uit hernieuwbare bronnen (tegenover 6% in 2000). In de VS komt er elke 4 seconden een zonnepaneel-installatie bij, en China is een van de grootste en snelst groeiende investeerders in windenergie wereldwijd.

Het klopt dat de obstakels voor de energietransitie vooral politiek zijn. De overheidssteun voor fossiele energie blijft vandaag nog altijd groter dan die voor hernieuwbare energie.

Maar het is te simplistisch en defaitistisch om dan maar te verzuchten dat enkel de overheid het kan oplossen. Ook als de politiek niet doet wat ze moet doen, blijven er andere manieren om het tij te keren.

Als consument kan je kiezen voor een groene energieleverancier. Je kan je aansluiten bij een groene stroomcoöperatie, en bij milieuverenigingen die groene energie (en energie-efficiëntie) ook op de politieke agenda blijven zetten. Als ondernemer kan je een bedrijf opstarten in de sector van de groene energie. Als belegger kan je erin investeren, via (coöperatieve) aandelen of themafondsen. En als Triodos-spaarder kan je je geld parkeren bij een bank die enkel groene energie financiert.

Gelukkig maakt een groeiende groep mensen, verenigingen en bedrijven dergelijke keuzes. Het is geen optie om bij de pakken te blijven zitten en te wachten op maatregelen van bovenaf. Voor de omschakeling naar een duurzame economie is er even hard nood aan verandering van onderuit.

Frans Denissen 5 jaar geleden

De schoonste energie is nog altijd de energie die NIET gebruikt wordt. Maar als je de programma’s van de Vlaamse en de nieuwe federale regering bekijkt, kan het milieu er alleen maar op achteruit gaan. Zo wordt op Vlaams niveau de woonbonus (die toch heel vaak aangewend wordt voor isolatieprojecten in bestaande woningen) minder aantrekkelijk gemaakt, vooral voor wie niet over voldoende cash beschikt, en wordt in België niet geraakt aan de wildgroei van de bedrijfswagens, waarin we nochtans wereldkampioenen zijn…

Jos Snellings 5 jaar geleden

Bij een warenhuisbezoek verbaasde het me al vaker dat import van verse boontjes uit Kenia
toch economisch rendabel blijjkt te zijn. Is luchttransport nog altijd te goedkoop?

Patrick 4 jaar geleden

Niemand durft het aan om datgene wat je niet wil te verwijderen. Dit kan door het planmatig uitvoeren van doelstellingen. Constant moet er geëvalueerd en bijgestuurd worden. Dit kan op allerlei manieren van belonen (subsidie) maar ook van straffen (accijnzen, BTW, boetes) net zoals bij een kind. Helaas blijft hier bij plannen die telkens aangepast worden aan een economische situatie die men wil wijzigen.


+ Toon alle 5 reacties