Om uw bezoek aan onze website te optimaliseren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan, stemt u daarmee in. Lees meer over het gebruik van cookies.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

ontmoeting

Theater voor iedereen!

De visie en middelen van Théâtre le Public.

De visie en middelen van Théâtre le Public.

We praten over theater en gediversifieerde inkomsten voor culturele instellingen met Michel Kacenelenbogen, al 23 jaar co-directeur van Théâtre le Public.

De laatste indexatie van de cultuursubsidies in de Waals-Brusselse Federatie is alweer tien jaar geleden en dat baart veel actoren in de sector zorgen. Sommigen van hen weten die zorgen al om te zetten in opportuniteiten. Théâtre le Public is een uitstekend voorbeeld in het Brusselse. Het theater is erin geslaagd om uit diversifiëring van inkomsten zijn voordeel te halen.

 

Een ongewoon parcours

Michel Kacenelenbogen

Een acteur in de rol van ondernemer: gebruikelijk is het niet. Toch speelde Michel Kacenelenbogen hem meer dan tien jaar, als directeur van het telemarketing- en communicatiebureau KI Partners. Het was een job om den brode waarmee hij genoeg geld bij elkaar kon sparen om het theater te openen.

De ervaring in de marketingsector opende zijn ogen: “Ik leerde de echte wereld kennen, die van ondernemingen en het winstbejag. Toch verloor ik nooit mijn doel uit het oog: het theater. Geld is voor mij een middel, geen doel,” aldus Michel Kacenelenbogen.

Zijn roeping voor het theater ontdekt hij tijdens zijn schooljaren. Dankzij een bijzonder geïnspireerde leerkracht Frans besluit hij om van theater zijn beroep te maken. Het wordt een passie. Zijn carrière start wanneer hij 14 is en amper vier jaar later, tijdens zijn eerste jaar conservatorium, heeft hij zijn eerste betaalde rol te pakken.

Op dat moment vinden acteurs gemakkelijk werk, maar niet alles loopt op rolletjes in de sector. In tegenstelling tot in andere landen en zelfs Vlaanderen, zijn de acteurs in Franstalig België niet helemaal vrij in hun beroep. Spelers en gezelschappen zijn gebonden aan de keuzes van de theaterzalen. Michel Kacenelenbogen besluit dan maar zelf theaterdirecteur te worden.

Het theater als spiegel voor jezelf en de wereld

Le Public

Vandaag liggen de dingen een beetje anders. Sommige mensen zien theater als een plaats van ontspanning, anderen gebruiken het als katalysator voor ontmoetingen en debat. Michel Kacenelenbogen heeft er zo zijn eigen idee over: “Voor mij is het theater een spiegel voor de wereld. De wereld aanschouwen vanuit een theaterzaal geeft je de kans om wat afstand te nemen van wie we zelf zijn, maar ook van de wereld waarin we leven. Zo leren we onszelf en die wereld beter kennen.”

Met die visie in het achterhoofd wil Théâtre le Public een brug slaan tussen de bühne en alle sociale klassen. Een volkstheater, in de nobelste zin van het woord, dat zich richt naar iedereen, van de intellectuele elite tot wie nog nooit de binnenkant van een schouwburg heeft gezien. Tenslotte is de theaterzaal de enige plaats waar we nog de tijd nemen om te luisteren naar verhalen, zonder scherm of andere drager tussen verteller en toeschouwer.

 

Een voorbeeldig model

Le Public

In 1994 openden Michel Kacenelenbogen en zijn partner Patricia Ide met eigen middelen een privétheater in een oude brouwerij in Sint-Joost. Vandaag is Théâtre le Public een gedeeltelijk gesubsidieerde vzw in uitstekende financiële gezondheid.

Dat speelt le Public klaar dankzij een ander businessmodel. De inkomsten uit voorstellingen en bijkomende activiteiten (pedagogische projecten, restaurant en schenkingen) waren in 2015-2016 goed voor 64% van de eigen omzet. Dat is een indrukwekkend percentage vergeleken bij het gemiddelde voor theaterzalen dat rond de 30% schommelt tegenover 70% subsidies.

Met 600 voorstellingen en 200.000 toeschouwers per seizoen mag de directie van le Public zichzelf op de borst kloppen. Maar cijfers en eigen omzet blijven een heikel onderwerp in de culturele sector. Alsof een gezond zakencijfer niet samen mag gaan met een artistieke creatie.

Terwijl de overheid een cruciale rol speelt in de erkenning van cultuur als recht en rijkdom voor de mensen en dat ook staaft met financiële steun, doen artiesten en culturele ondernemers er goed aan hun financiële plan te herbekijken en niet alleen op subsidies te rekenen.

Wat vindt u van "Theater voor iedereen!"?

Gelieve een comment te schrijven.

Gelieve uw naam in te geven.